Οικοσύνθεση στον Άρη

12) Επίλογος

Άρης με ζωή

Πολλά από τα στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν για την εργασία αυτή προήλθαν από έρευνες για τα βιολογικά φαινόμενα που δεν ήταν άμεσα σχετιζόμενες με την αστροβιολογία. Οι θερμοκρασίες και υγρασίες που ορίζουν τους διαφορετικούς τύπους οικοσυστημάτων και η στρωμάτωση των οικοσυστημάτων κατά υψόμετρο είναι από καιρό γνωστά. Η ανακάλυψη μιας τρύπας του όζοντος πάνω από την Ανταρκτική παρακίνησε την έρευνα για την επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας σε διάφορους οργανισμούς και μικροοργανισμούς. Αυτή η έρευνα ήταν πολύ σημαντική για τα συμπεράσματα αυτής της εργασίας. Τα αποτελέσματα των υψηλών επιπέδων συγκέντρωσης CO2 στην αύξηση των φωτοσυνθετικών μικροβίων και των φυτών δεν είχαν ερευνηθεί πριν παρατηρηθεί η αυξανόμενη συγκέντρωση του CO2 που ανιχνεύθηκε στην ατμόσφαιρα της γης. Οι περισσότερες μελέτες, ωστόσο, έστρεψαν την προσοχή τους σε συγκεντρώσεις του CO2 μικρότερες από 5 mbar. Δεν είναι ακόμα γνωστό πόσο καλά μπορούν τα φυτά να προσαρμοστούν στα πιο υψηλά επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα, όπως αυτά που υπήρχαν στην πρώιμη γήινη ατμόσφαιρα και θα παρατηρούνταν κατά τη διάρκεια της πλανητικής οικοσύνθεσης. Σχετικά λίγα είναι γνωστά και για τις ελάχιστες απαιτήσεις οξυγόνου πολλών φυτών, και ειδικά των βρυόφυτων, όμως αυτές οι πληροφορίες είναι κρίσιμες για τις μεταβάσεις στο δεύτερο και στο τρίτο στάδιο της διαδικασίας οικοσύνθεσης. Η ανακάλυψη των φυτών ανεκτικών στην ανοξία στο νησί Spitsbergen ήταν ιδιαίτερα σημαντική για την προοπτική εμφάνισης ανθοφόρων φυτών στον Άρη. Ακόμα και λιγότερα είναι γνωστά για τις απαιτήσεις οξυγόνου των εντόμων. Εάν κάποια έντομα μπορούν να λειτουργήσουν ως γονιμοποιητές σε χαμηλά επίπεδα περιβαλλοντικού οξυγόνου, διαδικασία της πλανητικής οικοσύνθεσης θα άλλαζε σημαντικά.

Νέες ανακαλύψεις θα συνεχίσουν να γίνονται, αλλά μέχρι να υπάρξει χρηματοδότηση για την έρευνα στην πλανητική οικοσύνθεση, αυτές οι ανακαλύψεις θα γίνονται για άλλους λόγους παρά για τη σημασία τους στην αστοβιολογία.

Η διαδικασία οικοσύνθεσης που έχει περιγραφεί στην εργασία αυτή είναι πιθανό να διαρκέσει από 500 έως 1000 χρόνια για να πλησιάσει το τελικό της στάδιο. Αν και τα στοιχεία επάνω στα οποία βασίστηκε αυτή η εργασία είναι ελλιπή, η γενική εικόνα που περιγράφει πρέπει να είναι σωστή. Η πλανητική οικοσύνθεση στον Άρη θα είναι μια μακροχρόνια περιπέτεια. Αν επιτευχθεί, θα παράξει ένα απέραντο πεδίο νέας γνώσης και θα αποτελέσει ένα από τα μεγάλα επιτεύγματα του ανθρώπινου είδους.

Τέλος άρθρου.
Αν θέλετε, μεταβείτε σε προηγούμενη ενότητα: